|
Freek in het Koalaziekenhuis |
|
Intro Freek Koning is al jaren een trouwe fan van ons koalaziekenhuis. Hij adopteert dan ook ieder jaar opnieuw onze koala's. Freek wilde al een tijdje zelf een kijkje nemen in het Hospitaal en in september 2006 kwam het er dan eindelijk van. Na een lange reis arriveerde hij in het Koala Hospitaal waar hij een paar dagen mee mocht kijken achter de schermen. Freek heeft zelf zijn verslag geschreven. Door omstandigheden kon het nu pas geplaatst worden: Koala Hospitaal Port Macquarie september 2006. Als je met vakantie naar Australië gaat en een adoptieprogramma van koala's in Nederland ondersteund wat doe je dan? Juist, je gaat het Koala Hospitaal in Port Macquarie opzoeken. Ruim van te voren was men daar al ingelicht over mijn komst, zodat ik niet eerst hoefde uit te leggen wat ik daar kwam doen. Na een eerste kennismaking kreeg ik een speciale "walk and talk", we gingen direct de yards in waar ik uitgebreid geïnformeerd werd over de aanwezige koala's en de reden waarom ze daar zaten.
De eerste koala die ik ontmoette was een mannetje die een zwaar auto ongeluk overleefd heeft, verschillende botten waren zo zwaar beschadigd dat hij voorzien is van stalen platen. Ook z'n kaak is op die manier gerepareerd. Z'n vacht was nog niet overal weer aangegroeid maar dat is de minste zorg. Een van de meest speciale koala's vind ik Kempsey Carolina, ze mist een oog en het oog dat ze nog heeft is blind. Bij binnenkomst in de yard draait ze zich in de richting van de deur. Het geluid daarvan associeert ze met eten. Als je rustig om haar heen loopt blijft ze je toch continu volgen, met de neus iets opgericht om te ruiken wie je bent en of je eten bij je hebt.
Iedere dag zijn er een aantal gepensioneerden die als vrijwilliger meewerken met het verversen van de eucalyptustakken, het schoonmaken van de yards en het uitvoeren van reparaties. Ze wilden graag weten waarom ik daar foto's maakte en als ik vertelde dat het voor de Nederlandse website was vonden ze het prachtig, het zijn tenslotte hun koala's. Op dit moment zijn ze druk bezig met vernieuwing van de buiten- verblijven en het creëren van een informatie/leslokaal. Sinds kort beschikt het hospitaal over een echoscoop, door een plaatselijk ziekenhuis gedoneerd. Eén van de koala's in de intensive-care werd voor het onderzoek eerst licht verdoofd. De echo wordt uiteraard gemaakt om te kunnen zien of de vrouwtjes mogelijk zwanger zijn en ook om de gevolgen van het veel voorkomende Chlamydia (een aandoening aan de blaas) bij koala's te kunnen onderzoeken.
De onderzoeksruimte heeft een groot raam waardoor het publiek de behandeling van de koala's goed kunnen zien, toegang tot de yards is er niet omdat dat de rust van de koala's te veel verstoord. Alle intensive-care patiënten krijgen zonodig medicijnen en extra vloeibaar voedsel toegediend. Niet alle koala's zijn even makkelijk uit hun IC-verblijf te halen, met hun stevige klauwen blijven ze zich aan de aanwezige boomstam vastklemmen. Het zijn nog steeds wilde koala's en de bedoeling is dat ze dat blijven. Tijdens het onderzoek van een mannetje werd me gevraagd deze even vast te houden op de tafel. Het verbaasde me dat de vacht zo zacht is, door de kleur en structuur krijg je het idee dat de haren veel stugger zijn. Een ervaring apart.
Het is begrijpelijk dat men denkt dat het knuffeldieren zijn maar als je voelt hoe sterk ze zijn en je hebt de klauwen gezien wordt het wel duidelijk dat ze dat beslist niet zijn. Het optillen van een koala moet dan ook met de grootste zorg gebeuren omdat het bij de dieren toch veel stress veroorzaakt. In veel dierenparken wordt de koala als publiekstrekker gebruikt, daar kan je met een koala op de foto. Ik ben in een aantal geweest en vond het allemaal wat triest. Fotograferende mensen die niet even de moeite nemen de flits uit te zetten of tegen een verblijf slaan om de slapende koala's in beweging te krijgen. De drie dagen dat ik bij het koala hospitaal op bezoek was hebben me nog duidelijker laten zien dat adoptie en sponsoring geen overbodige luxe is. Ook het bomenproject is erg belangrijk, steeds meer natuurgebied wordt omgevormd tot woongebied. De koala's blijven echter op die plaatsen naar hun voedsel zoeken en als daar toch weer eucalyptusbomen geplant worden is het voor hen mogelijk in dat gebied te blijven. Gelukkig beginnen steeds meer mensen te beseffen dat er iets gedaan moet worden om de koala's te helpen. Ze staan nog niet op de lijst van uitstervende dieren maar naderen deze wel.
Langs de weg bij het koala hospitaal zijn borden geplaatst die automobilisten er op attent maken voorzichtig te zijn en één van de omwonende heeft er zo zijn eigen fantasie op los gelaten. Het koala hospitaal in Port Macquarie: de moeite waard !! |
