Tractive Golfer |
Amber in het Koalaziekenhuis (verslag 3) |
|
vrijdag 20 januari Vanochtend niet hoeven werken omdat ik vrijaf had gevraagd i.v.m. een tochtje parasailen maar... omdat er te weinig aanmeldingen waren ging het hele parasailavontuur uiteindelijk toch niet door. 's Middags nog wel naar de koala's geweest. Er bleken echter voldoende vrijwilligers te zijn, dus eigenlijk was er niet zo heel veel te doen. Heb Kempsey Carolina haar melk gevoerd en nog wat bladeren bewaterd. Een van de koala's uit de speciale units, Bangalay Roadrunner, is inmiddels overgeplaatst naar yard 4. Hij is genezende van een lelijk knieabces waaraan hij van de week is geopereerd. Een beetje onwennig is Roadrunner nog wel in zijn nieuwe verblijf. Hij laat zich dan ook nog niet voeren. Verder niet veel bijzonders. Net als elke middag werden de bezoekers rondegeleid tijdens de dagelijkse walk-and-talk, dit keer door vrijwilligster Barbara. Een piepjonge bezoeker duwde me door het hek nog een tekening in m'n hand die hij speciaal voor de koala's had gemaakt. Erg schattig en het was ook nog best een mooie tekening. Ik heb 'm voorlopig maar binnen bij het mededelingenbord gelegd zodat de medewerkers 'm goed kunnen zien ;-) zaterdag 21 januari Het aantal koala's in het hospital wisselt nogal. Dieren komen en dieren gaan (terug of dood). Daarom voor de duidelijkheid hierbij een overzicht van de patiënten die op dit moment in het hospital verblijven. De eerste naam verwijst naar de plek/straat waar ze zijn gevonden. Yard 2 Arncliffe Yogi: is ongeveer een jaar oud en tegelijk binnengebracht met zijn moeder die aan "wet bottom" lijdt. Gelukkig was Yogi nog niet besmet, maar omdat hij nog niet oud genoeg is om voor zichzelf te zorgen blijft hij voorlopig nog hier.
Arncliffe Girl: zie boven. Momenteel staat ze onder behandeling van de dierenartsen van Sydney University en krijgt ze dagelijks medicijnen toegediend. Yard 5 Wilga Adler: is als jonge joey binnengebracht omdat hij op de grond zat zonder dat zijn moeder in de buurt was (waarschijnlijk dood). Hij is net als zijn yard-genoot Lord Michael grootgebracht bij mensen thuis en zit nu in de "dehumanising yard" omdat hij spoedig zal worden vrijgelaten. Lord Michael: is ook als joey naar het hospital gebracht. Hij werd helemaal alleen aangetroffen in een tuin en was op de rug van de aldaar wonende herdershond geklommen. Gelukkig kon de hond niet bij de jonge avontuurlijke koala en hebben zijn baasjes direct het reddingsteam ingeschakeld om Lord Michael op te vangen. Yard 8 Tractive Golfer: is een reus van een kerel. Reden van verblijf is dat hij ooit is binnengebracht met een lichte verwonding, maar na zijn vrijlating zijn territorium was ingepikt door andere mannetjeskoala's. Hij werd niet geaccepteerd en een paar weken later vond iemand hem, sterk vermagerd, op de grond. Nu zit Golfer het grootste deel van de tijd in zijn eigen boom in zijn yard en zo te zien heeft hij het er prima naar z'n zin. Dagelijks rond een uur of tien komt hij naar beneden voor z'n melkpapje en om zich te goed te doen aan de verse aangeleverde eucalyptusbladeren. Yard 6 Kempsey Carolina: een van de oudgedienden van 't hospital en inmiddels een lokale celebrity. Ze is hier jaren geleden opgenomen na te zijn aangereden door een auto. Vervolgens is ze weer helemaal opgelapt, maar na een korte terugkeer in het wild is ze toch weer gewond binnengebracht. Haar hoofdtrauma bleek ernstiger dan gedacht en haar zicht was flink aangetast. Een paar weken terug is ze geopereerd waarbij het rechter oog is verwijderd. Het ziet er niet eng uit of zo, gewoon netjes dichtgenaaid maar omdat ze aan haar linker oog volledig blind is, kan ze (net als Waruna) niet worden teruggezet. Dit neemt echter niet weg dat Kempsey zo nu en dan de stoute schoenen aantrekt en van haar stekkie onder het afdakje afkomt om de boom in te klimmen. Blind of niet, ze blijft een echte koala. Het kost wel even wat tijd (boem, dat was het hek; oeps, dat was de paal... huh waar loop ik nu.. boem, aha dat is de boom waar ik in moet!) maar 't lukt 'r nog altijd om een comfortabel plekje hoog in de boom te vinden.
Cloud: slachtoffer van een bosbrand en tevens vaste bewoner sinds al bijna 10 jaar! Door haar verwondingen aan onder andere haar poten, kan ze niet goed klimmen. Ze heeft ook bijna geen oren meer omdat het grootste gedeelte daarvan is verbrand. Net als de andere permanente patiënten van 't hospital hoeft Cloud eigenlijk geen speciaal melkpapje. Maar... omdat ze het allemaal zo lekker vinden, krijgen ze 't toch. Quelle verwennerij! Cloud heeft overigens de gewoonte om hard te smakken tijdens het voeren en is vanwege haar grote knuffelfactor de lieveling van veel van mijn medevrijwilligers. Birthday Girl: oud en permanent. Kan niet meer klimmen wegens slechte klauwen. Is op de grond gevonden en zit hier voornamelijk omdat ze te oud is om terug te keren naar de bush. Bonnie Fire: wederom een slachtoffer van een bosbrand. Kon niet meer worden teruggeplaatst. In november 2004 is ze bezwangerd door een van de andere patiënten die over het hek van zijn yard had weten te klimmen. Hoe is nog steeds een raadsel, maar Bonnie heeft er destijds wel een kind aan overgehouden (Bonnie Ash) Deze is, toen die groot genoeg was, vrijgelaten. De resterende dieren komen volgende keer aan bod. Het lijkt nu wel alsof we alleen permanent koala's herbergen, maar dat is gelukkig niet zo. Wel is het op dit moment niet zo heel vol; een goed teken dus. Omdat het vandaag redelijk wandelweer was, heb ik de fiets laten staan en ben ik gaan lopen. Eindelijk aangekomen bij het het hospital was Ed al aan het vliegen vangen voor zijn "froggies". De leiding was vandaag in handen van Wendy, een erg vriendelijke en rustige dame van rond de vijftig. Zij is een van de mensen die ook home-care 'doet'. D.w.z. dat ze gekwalificeerd is om jonge joeys bij haar thuis op te vangen en te verzorgen. Het was, zoals elk weekend, niet zo druk dus prettig werken. Maar liefst drie bewoners gevoerd; Birthday Girl, Golfer en Arncliffe Yogi. Die laatste had eerder op de ochtend bij een andere vrijwilliger geweigerd te eten, maar bij mij deed hij allesbehalve moelijk. Misschien vindt hij mij wel aardiger ;-) Hij heeft overigens de gewoonte om, in tegenstelling tot de andere koala's die juist ver weg van 't water blijven, tijdens het sproeien van de eucalyptustakken onder de sproeier door te lopen zodat hij net een beetje nat wordt. Een geestig gezicht. Helaas heeft Damien vandaag ook een patiënt moeten laten inslapen. Het dier was van de week binnengebracht en sindsdien is het snel bergafwaarts met 'r gegaan. Ouderdom en een slecht functionerend hart waren de voornaamste redenen. |
